شعر و قصه و لالایی
کاربرگ
خلاقیت ، کاردستی و نقاشی
پرورش کودک
کودک و بازی
تغذیه و سلامت کودک
اطلاعیه های سایت
 

اضطراب جدایی در سنین مختلف و روش های برخورد با آن
جمعه 09 مهر 1395

رده سنی : پیش از دبستان , خردسال , نوپا , شیرخوار ,

نکته ی مهم این است که شما باید در همان سال های ابتدایی کودک خود را با این سختی های طبیعی زندگی رو به رو کنید تا تمرینی برای انعطاف پذیری آن ها در مقابل مشکلات باشد ...

اضطراب جدایی از والدین مختص مرحله ی خاصی از کودکی نیست بلکه اشک ها و گریه های ناشی از جدایی از پدر و مادر در یک کودک نوپا و بزرگتر از آن نیز دیده می شود و والدین در هر سن با مشکلات و رفتارهای مختلفی رو به رو می شوند.

قبل از دانستن راه حل ها بهتر است بدانید این اضطراب کاملا طبیعی است و حتی بیانگر سلامت روانی کودک شماست. نکته ی مهم این است که شما باید در همان سال های ابتدایی کودک خود را با این سختی های طبیعی زندگی رو به رو کنید تا تمرینی برای انعطاف پذیری آن ها در مقابل مشکلات باشد، به یاد داشته باشید شما تنها کسی هستید که می توانید ترس های کودکتان را به حداقل برسانید.


اولین دوره : قبل از 1 سالگی

اضطراب جدایی در این مرحله در هر کودکی متفاوت است، اما به طور کلی این اضطراب حدود 8 ماهگی شروع می شود، زمانی که کودک درک می کند پدر و مادرش در حال جدا شدن از او هستند. این اتفاق مثل یک جرقه است، کودک شما ناگهان میفهمد که شما دارید او را ترک می کنید اما او نمی داند که شما بازخواهید گشت. این اضطراب ممکن است چند هفته یا چند ماه طول بکشد تا زمانی که کودک شما بفهمد که شما او را برای همیشه ترک نمی کنید و فقط برای یک مدت کوتاه از او دور می شوید.

و اما راه حل:

-  زود شروع کنید!
تا 6 ماهگی کودک خود را با افرادی که می توانند از او مراقبت کنند آشنا کنید، مثل اقوام و یا پرستار کودک. کودک شما باید یاد بگیرد که گاهی اوقات از شما جدا شود و فرد دیگری از او مراقبت کند، او باید با افراد و خلقیات مختلفی رو به رو شود. این کار اضطراب جدایی را برای او در آینده آسان تر می کند.

-  سریع خداحافظی کنید!
"خداحافظ عزیزم، زود برمی گردم" یک خداحافظی ایده آل است. طولانی شدن خداحافظی باعث می شود کودک شما حس کند چیزی برای ترسیدن وجود دارد. اما قسمت دشوار اینجاست که نباید بگذارید گریه های کودکتان شما را تحت تاثیر قرار دهد؛ اگر بعد از ترک دوباره به سمت کودک خود بروید او را تشویق می کنید تا دفعه ی بعد بیشتر گریه کند.

-  حرکاتتان را با کلماتتان یکی کنید.
کودکان به خوبی می توانند احساس شما را از روی ظاهر و حرکات شما درک کنند. لبخند بزنید و با آرامش برای او دست تکان دهید، شما نقش بازی می کنید اما کودک شما هنوز توانایی تشخیص ندارد. او فقط حس می کند که شما از رفتن خود احساس خوبی دارید و خیالتان از بابت کسی که از کودکتان مراقبت می کند راحت است.

-  دزدکی او را ترک نکنید.
والدین معمولا زمانی که کودک به آن ها نگاه نمی کند می روند. شما با این کار کودکتان را گول می زنید و باعث می شوید که او اعتمادش به شما را از دست بدهد. شما باید از مراقب کودکتان بخواهید که ابتدا حواس او را با یک اسباب بازی و یا هرچیز جالبی پرت کند و سپس شما خداحافظی کوتاهی بکنید و بروید.

دوره ی دوم (اوج دوره) : نوپایی (1 تا 2 سالگی)

اضطراب جدایی برای بعضی از کودکان تا قبل از نوپایی ناپدید می شود، اما برای برخی دیگر ادامه دارد و بین 12 تا 24 ماهگی اوج می گیرد و پریشانی و ناآرامی زیادی را با خود به همراه می آورد. این دوره دقیقا زمانی است که کودکان حس قوی از دلبستگی نسبت به والدینشان پیدا می کنند. شما با جیغ ها و کج خلقی ها و گریه های هیستریک بسیاری رو به رو خواهید شد. درست است که آن ها در این دوره می دانند که شما برمی گردید اما آن ها ترجیح می دهند که شما همیشه پیششان باشید و چون آن ها می دانند که شما در مقابل ناله هایشان عکس العمل خواهید داشت، آن را با شدت هرچه تمام تر انجام می دهند.

راه حل:

-  مراسم خداحافظی انجام دهید.
برای مثال هروقت می خواهید کودک خود را در مهد کودک ترک کنید او را ببوسید و مشت هایتان را به نشانه ی موفقیت به هم بزنید. هرکس می تواند مراسم خاص خود را با کودکش داشته باشد. این کار به کودک می فهماند که زمان خداحافظی رسیده و او باید از مادرش جدا شود.

-  به کودک خود مسئولیت های کوچک بدهید.
برای مثال وقتی می خواهید از در بیرون بروید به کودک خود بگویید "وقتی مامان رفت در را برایش ببند" این کار ترک کردن را راحت تر می کند، کودکان کمک کردن را دوست دارند، این جمله باعث می شود که او حس کند او مسئول درب خانه است. یا مثلا هنگامی که می خواهید برای شستن لباس ها او را تنها بگذارید، چند لباس تمیز به او بدهید و از او بخواهید تا زمانی که برمی گردید آن ها را برایتان تا کند.

-  زمان بازگشت را تعیین کنید.
کودک شما در این سن معنی 3ساعت را نمی فهمد ولی می توانید به او بگویید "وقتی میوه ات را خوردی بر می گردم" و تمام تلاشتان را بکنید که در زمانی که قول دادید بازگردید. ممکن است فکر کنید که اگر دیر برگردید او نمی فهمد اما او به چیزهایی دقت می کند که شما نمی توانید پیش بینی کنید. اگر آخر شب می خواهید او را ترک کنید به او بگویید که صبح وقتی از خواب بیدار شود او را خواهید دید.

-  به کودکتان یادآوری کنید که همیشه بر می گردید.
این جمله باید ملکه ی ذهن کودک شما شود که رفتن شما همیشه بازگشت دارد، حتی می توانید با او تمرین کنید و همیشه هنگام رفتن به او بگویید "وقتی مامان بره چیکار می کنه؟" و کودک می گوید" برمیگرده".


دوره ی بازگشت اضطراب: سنین پیش دبستانی (3تا 5 سالگی)

برای والدین این دوره خسته کننده ترین دوره ی اضطراب جدایی است. درست زمانی که شما فکر می کنید کودکتان کمی مستقل شده است دوباره گریه ها و کج خلقی هایش باز می گردد. البته این اضطراب دیگر محدود به ترک والدین نیست بلکه پیدا کردن خواهر یا برادر کوچکتر، رفتن به مدرسه و...نیز به این اضطراب اضافه خواهد شد.
خوشبختانه این دوره معمولا فقط چند هفته طول می کشد. اما اضطراب جدایی با آوردن یک کودک دیگر باید خیلی مورد توجه قرار بگیرد. کودک فکر می کند والدینش دیگر به او اهمیت نمی دهند. همچنین اضطراب رفتن به مدرسه هم مهم است، درست است که کودک می داند مادرش بر می گردد اما ممکن است در جای جدید احساس امنیت نکند و فکر کند نمی تواند به کسی اعتماد کند، او همچنین می خواهد که توجه معلمش در بین این همه کودک فقط به او باشد.

راه حل:

-  به کودک خود بفهمانید که نگرانیش طبیعی است.
از گفتن جمله ی " تو دیگه بزرگ شدی" بپرهیزید، به جای آن او را در آغوش بگیرید و بگویید" می دانم که نگران هستی اما اولین روز استخر یادت هست که چقدر مضطرب بودی ولی همه چی خوب پیش رفت؟" به او نشان دهید که احساساتش طبیعی هستند تا او بتواند آن ها را کنترل کند.

-  نظم را به کودک خود یاد دهید.
کودک شما باید یاد بگیرد در جهان نظم وجود دارد، اگر برای کارهای روزمره ی او زمان تعیین کنید می فهمد که هر کاری باید در زمان مشخص خود انجام شود. زمانی برای خوابیدن، صبحانه، نهار، شام و زمانی برای رفتن به مهد کودک. اگر شما این نظم ها را نادیده بگیرید برای کودکتان هم پذیرفتن آن ها سخت تر می شود، اما اگر بداند که مجبور است به آن ها عمل کند ناخودآگاه از اضطرابش نیز کاسته خواهد شد. پس به جای اینکه برای کودک خود دل بسوزانید و هردفعه از بی نظمی او چشم پوشی کنید، با در آغوش گرفتن و بوسیدن بیشتر، او را تشویق به نظم کنید.

 

گردآوری : ایران تابش

برچسب ها : تربیت کودک , تربیت فرزند , اضطراب جدایی , درمان اضطراب جدایی , فرزند پروری , روانشناسی کودک ,
 

استفاده از مطالب و تصاویر فقط با ذکر منبع و لینک به سایت ایران تابش مجاز است